Wędrówkę szlakiem im. Jeremiego Przybory rozpoczynamy na pętli autobusowej w Mariampolu przy skrzyżowaniu ulic Pelplińskiej i Wincentego Kadłubka.
Znajduje się tutaj tablica z mapą szlaku i odległościami między punktami węzłowymi. Początkowo idziemy na południe chodnikiem wzdłuż ulicy Pelplińskiej, po 300 m skręcamy w prawo w ulicę Kromera, która wkrótce przechodzi w nieutwardzoną ul. Bieszczadzką. Ulica ta wiedzie w kierunku wzgórz, a po 150 m skręca w lewo na południe. Na kolejnym ostrym łuku ulicy schodzimy z niej w lewo na ścieżkę wchodzącą w niewielki las mieszany. Przechodzimy pod linią NN i - już na otwartej przestrzeni - na skrzyżowaniu 4 ścieżek wybieramy tę biegnącą prosto pod górę. Ścieżka w lewo prowadzi w kierunku pobliskiej kępy drzew i krzewów porastających źródlisko. Idąc nią ok. 50 m można wśród gęstwiny zobaczyć kilka wypływów wody.
Mijamy porastające zbocze zarośla tarniny i dzikiej róży i po 100 m wychodzimy na odsłoniętą przestrzeń wzgórz nad osiedlem Zofin. Wkrótce osiągamy punkt kulminacyjny z dość rozległą panoramą - w kierunku skąd przyszliśmy widać fragment Wisły pod Strzelcami, w lewo od kierunku marszu Wielką Kępę i Ostromecko oraz osiedla fordońskie leżące między wzgórzami a Wisłą. Z tego miejsca ścieżka bardzo stromo zbiega na dno głębokiego, zarastającego łęgiem jaru, by ponownie wspiąć się na przeciwzbocze. Osoby o mniejszej sprawności ruchowej, bądź w niewłaściwym obuwiu, mogą ominąć ten odcinek kierując się od kamienia ze znakiem szlaku w prawo, po dojściu do drogi gruntowej (ul. Orlińskiego) należy podążać nią w lewo, w kierunku widocznego pomnika w Dolinie Śmierci. Po ok 400 m do ul. Orlińskiego dojdzie z lewej strony nasz szlak. W połowie przeciwzbocza w lewo w dół odchodzi ścieżka, którą po ok. 100 m można dojść do źródliska położonego wśród mrocznych zarośli. Dwa ujęcia wody umożliwiają zaczerpnięcie jej do naczynia.
W prawo od źródliska ścieżka przechodzi przez fragment prywatnego gruntu, na którym stoją, szpecąc krajobraz, 2 murowane budynki, od wielu lat w opłakanym stanie. To zabudowania dawnej owczarni. Owce wypasały się na leżących powyżej wzgórzach. Idąc dalej wyraźną drogą między budynkami w dół, po 300 m od rozwidlenia ścieżek, można dojść do samotnego dębu stojącego na znacznym pagórze. Spod dębu roztacza się rozległy widok na osiedla fordońskie i lasy Ostromecka. To o tym dębie wspominał Jeremi Przybora we wspomnieniach z dzieciństwa, a mieszkańcy Fordonu wiążąc drzewo z wydarzeniami z przeszłości, zwą je dębem Napoleona lub... dębem wisielców.
Szlak wychodzi na płaskowyż. Wędrujemy w kierunku widocznego w oddali pomnika ścieżką wśród traw - jak po bieszczadzkich połoninach, omijamy górny wylot kolejnego jaru i dochodzimy do gruntowej drogi, która na planie miasta nosi nazwę ul. B. Orlińskiego. Po kilkudziesięciu metrach, za skrzyżowaniem 5 polnych dróg, po przejściu drogi schodzącej w zarośnięty jar, wybieramy ścieżkę, która biegnie w kierunku widocznego słupa linii WN. Warto, szczególnie jesienią, zejść drogą w głąb malowniczego jaru. Ścieżka prowadzi między młodymi, pojedynczymi sosnami - wzdłuż krętej krawędzi jaru, a potem prosto w kierunku słupa linii WN. Dochodzimy do punktu widokowego na Górze Szybowników (od początku szlaku 2,8 km)
Mijamy porastające zbocze zarośla tarniny i dzikiej róży i po 100 m wychodzimy na odsłoniętą przestrzeń wzgórz nad osiedlem Zofin. Wkrótce osiągamy punkt kulminacyjny z dość rozległą panoramą - w kierunku skąd przyszliśmy widać fragment Wisły pod Strzelcami, w lewo od kierunku marszu Wielką Kępę i Ostromecko oraz osiedla fordońskie leżące między wzgórzami a Wisłą. Z tego miejsca ścieżka bardzo stromo zbiega na dno głębokiego, zarastającego łęgiem jaru, by ponownie wspiąć się na przeciwzbocze. Osoby o mniejszej sprawności ruchowej, bądź w niewłaściwym obuwiu, mogą ominąć ten odcinek kierując się od kamienia ze znakiem szlaku w prawo, po dojściu do drogi gruntowej (ul. Orlińskiego) należy podążać nią w lewo, w kierunku widocznego pomnika w Dolinie Śmierci. Po ok 400 m do ul. Orlińskiego dojdzie z lewej strony nasz szlak. W połowie przeciwzbocza w lewo w dół odchodzi ścieżka, którą po ok. 100 m można dojść do źródliska położonego wśród mrocznych zarośli. Dwa ujęcia wody umożliwiają zaczerpnięcie jej do naczynia.
W prawo od źródliska ścieżka przechodzi przez fragment prywatnego gruntu, na którym stoją, szpecąc krajobraz, 2 murowane budynki, od wielu lat w opłakanym stanie. To zabudowania dawnej owczarni. Owce wypasały się na leżących powyżej wzgórzach. Idąc dalej wyraźną drogą między budynkami w dół, po 300 m od rozwidlenia ścieżek, można dojść do samotnego dębu stojącego na znacznym pagórze. Spod dębu roztacza się rozległy widok na osiedla fordońskie i lasy Ostromecka. To o tym dębie wspominał Jeremi Przybora we wspomnieniach z dzieciństwa, a mieszkańcy Fordonu wiążąc drzewo z wydarzeniami z przeszłości, zwą je dębem Napoleona lub... dębem wisielców.
Szlak wychodzi na płaskowyż. Wędrujemy w kierunku widocznego w oddali pomnika ścieżką wśród traw - jak po bieszczadzkich połoninach, omijamy górny wylot kolejnego jaru i dochodzimy do gruntowej drogi, która na planie miasta nosi nazwę ul. B. Orlińskiego. Po kilkudziesięciu metrach, za skrzyżowaniem 5 polnych dróg, po przejściu drogi schodzącej w zarośnięty jar, wybieramy ścieżkę, która biegnie w kierunku widocznego słupa linii WN. Warto, szczególnie jesienią, zejść drogą w głąb malowniczego jaru. Ścieżka prowadzi między młodymi, pojedynczymi sosnami - wzdłuż krętej krawędzi jaru, a potem prosto w kierunku słupa linii WN. Dochodzimy do punktu widokowego na Górze Szybowników (od początku szlaku 2,8 km)
Jest to południowo-wschodni narożnik Wysoczyny Świeckiej. Stanowi wyśmienity punkt obserwacyjny na pradolinę Wisły ciągnącą się w kierunku zachodnim ku centrum Bydgoszczy, jak również Dolinę Dolnej Wisły rozpoczynającą się właśnie tutaj. Możemy podziwiać widoki na Ostromecko z pałacem myśliwskim wśród zieleni, fordoński rynek z kościołem św. Mikołaja, most przez Wisłę z XIX wieku, szczyt grodziska Wyszogród i Górę Krzywoustego w Łęgnowie. Wskazane byłoby umieszczenie w tym miejscu tablicy graficznej z opisem rozległej panoramy. Dawna Czarna Góra (95 m npm.) uzyskała nazwę Góra Szybowników na pamiątkę istniejącej tu w latach 1933-39 i 1945-63 szkoły szybowcowej. Szybowce umieszczone na wzgórzu, za pomocą gumowej linki nawijanej na kołowrót były stamtąd wyrzucane, rozpoczynając lot ślizgowy, którego średni czas wynosił ok. 1 minuty. Pułap wysokościowy lotów wynosił ok. 40 m. Po wojnie szkoła działała pod szyldem Fordońska Szkoła Szybowcowa im. Czesława Tańskiego. Szkoła wyszkoliła łącznie 5811 pilotów, z tego 4211 w okresie powojennym.Za słupem energetycznym (potworek w architekturze krajobrazu, z całą linią WN szpeci widok krawędzi Pradoliny!) szlak wchodzi ścieżką między zarośla tarniny, potem w odkrytym terenie okrąża leżący na lewo jar. Wyraźna ścieżka doprowadza nas do Kalwarii Bydgoskiej - Golgoty XX wieku, między pomnikiem ku czci pomordowanych w Dolinie Śmierci i oddaną w 2009 stacją XII - Bramą do Nieba. (od początku szlaku 3,7 km)
W pobliskiej dolince hitlerowcy w październiku i listopadzie 1939 roku- rozstrzelali ok. 1200 osób, w większości inteligencji oraz działaczy polskich organizacji niepodległościowych. W latach powojennych urządzono tam cmentarz martyrologiczny oraz postawiono pomnik na wzgórzu. Urocze otoczenie, sprzyjające zadumie, oraz słowa papieża Jana Pawła II podczas pielgrzymki do Bydgoszczy w 1999 r. przyczyniły się do zapoczątkowania budowy w tym miejscu Golgoty XX w. Powstała trasa pielgrzymkowa z szeregiem krzyży. Szlak prowadzi po bruku drogi krzyżowej - do górnego wylotu Doliny Śmierci, potem wchodzi na piaszczystą drogę biegnącą wzdłuż młodego lasu sosnowego. Ok. 400 m za Doliną Śmierci, na niewielkiej polanie odsłania się rozległy widok na Bydgoszcz.
Jest to dobre miejsce na odpoczynek. Przez kolejne prawie 1,5 km wędrujemy mając po lewej stronie sosnowy las. Wychodzimy na otwartą przestrzeń, porośniętą trawami i pojedynczymi przysadzistymi sosenkami. Kierujemy się polną drogą w lewo (na zachód), w kierunku widocznej nad lasem wieży p-poż. Obchodząc pojedyncze gospodarstwo dochodzimy do ściany lasu i skręcamy w lewo (na południe), na drogę gruntową, na planie miasta - ulica Jasiniecka. Z prawej strony dołącza zielony szlak Dolnej Wisły (Świecie PKS - Bydgoszcz Leśna PKP). (od początku szlaku 6,1km)
Jest to dobre miejsce na odpoczynek. Przez kolejne prawie 1,5 km wędrujemy mając po lewej stronie sosnowy las. Wychodzimy na otwartą przestrzeń, porośniętą trawami i pojedynczymi przysadzistymi sosenkami. Kierujemy się polną drogą w lewo (na zachód), w kierunku widocznej nad lasem wieży p-poż. Obchodząc pojedyncze gospodarstwo dochodzimy do ściany lasu i skręcamy w lewo (na południe), na drogę gruntową, na planie miasta - ulica Jasiniecka. Z prawej strony dołącza zielony szlak Dolnej Wisły (Świecie PKS - Bydgoszcz Leśna PKP). (od początku szlaku 6,1km)
Po 200 m mijamy bramę wjazdową do leśnictwa Jastrzębie. Wchodzimy w wysoki las sosnowy i po kolejnych 200 m przechodzimy obok wspomnianej wcześniej wieży p-poż. Droga obniża się malowniczym jarem ocienionym przez mieszany drzewostan. Wkrótce wychodzimy z lasu między pojedyncze domy osiedla Czarnówko i docieramy do ruchliwej ulicy Pod Skarpą. Wzdłuż tej ulicy w prawo odchodzi szlak zielony. Nasz szlak przekracza (uwaga!) ulicę Pod Skarpą i nadal ulicą Jasiniecką prowadzi na południe, by po 500 m, przed ścianą sosnowego lasu skręcić w drogę gruntową na zachód. Wędrując wzdłuż ściany lasu, przez blisko 2 km, możemy podziwiać widoki na ciągnące się równolegle malownicze wzgórza fordońskie i - za Czarnówkiem - Górę Zamkową. Po drodze, przecinając gruntową ulicę Bystrzycką, krzyżujemy się ze szlakiem żółtym Osielsko PKS - Bydgoszcz Brdyujście. (od początku szlaku 9,4 km)
Przed słupem wysokiego napięcia skręcamy w las (na płd). Prowadzeni wyraźnymi znakami wędrujemy liniami działowymi lasu sosnowego początkowo w kierunku zachodnim, później na północ do ulicy Zamczysko. Przekraczamy ją (uwaga, intensywny ruch pojazdów!) i wchodzimy w las liściasty na niewyraźną ścieżkę, która dość stromo wyprowadza nas na grzbiet Góry Zamkowej. Około 150 m w prawo można wejść na teren dawnej bazy radiolokacyjnej Wojsk Obrony Przeciwlotniczej. Od lat 60-ych ub. wieku, do 1987 roku pracowały tu radary w systemie obrony powietrznej kraju. Dzisiaj na zarastającym roślinnością terenie można jeszcze zobaczyć fragmenty żelbetowych budowli. Wędrując w kierunku zachodnim grzbietem wzgórza, wśród malowniczych okazałych dębów, dochodzimy do grodziska - Góry Zamkowej (95,6 m npm.) Punkt widokowy. (od początku szlaku 12,6 km)Datowany na poł. VI - poł. IX wieku gród pełnił funkcję ośrodka militarno-strażniczego Polan i był najbardziej na północ wysuniętym obszarem ich osadnictwa.
Widoki na okoliczne wzgórza i malownicze doliny a także na leżącą w kierunku południowym Bydgoszcz zaczynają niestety przesłaniać rozrastające się drzewa i krzewy. Warto to miejsce odsłonić i zagospodarować poprzez ustawienie ławek i wiaty. Stroma ścieżka sprowadza nas w pobliże skrzyżowania ul. Armii Krajowej i Sądeckiej. Ponownie łączy się z naszym szlak zielony, który prowadził u podstawy wzgórz - wzdłuż ulicy Pod Skarpą i dalej wzdłuż ul. Zamczysko. Dzięki regulacji świetlnej na skrzyżowaniu, bezpiecznie przekraczamy ruchliwą szosę wylotową. Podążamy ulicą Sudecką obok przystanku MZK i PKS. Po 300 m szlak zielony odchodzi w lewo, do odległej o ok. 3,8 km stacji PKP Bydgoszcz Leśna. Droga prowadzi wzdłuż płotu ogrodów działkowych, mijamy leśnictwo Bocianowo i docieramy do ul. Gdańskiej. Na przejściu dla pieszych przekraczamy ją i kończymy wędrówkę na pętli autobusów miejskich Bydgoszcz - Myślęcinek. Raz jeszcze możemy na tablicy z mapą prześledzić trasę naszej wędrówki. Przebyliśmy 14,6 km.
Mamy możliwość dalszego wędrowania wzgórzami Pradoliny - do Rynkowa, wybierając przebiegający w pobliżu niebieski Szlak Brdy lub - do dzielnicy Piaski, wybierając szlak czarny.
Istnieje potrzeba połączenia ścieżek spacerowych Leśnego Parku Kultury i Wypoczynku ze szlakami pieszymi w dobrze oznakowaną i opisaną sieć dla aktywnie wypoczywających bydgoszczan.
Zdjęcia
Archiwum APiF Press Agency / Radosław Sałaciński
Dodaj do:
| < Poprzednia | Następna > |
|---|